Voorblad arrow Loopjes arrow Op (Pieter) pad met Olga 2
Op (Pieter) pad met Olga 2 PDF Afdrukken E-mail
Op weg van Pieterburen naar de St. Pietersberg

We volgen Olga die samen met twee vriendinnen en de hond Balthasar maandelijks een stuk van het Pieterpad voltooien. Het Pieterpad is het langste wandelpad van Nederland (ongeveer 490km.) en loopt van Pieterburen , in Noord Groningen tot de Pietersberg in Zuid Limburg. Etappe 2, Zaterdag en zondag , 14 en 15-03-09, Groningen-Zuidlaren-Rolde.

 
Zaterdag 14 maart zijn wij weer vertrokken naar Groningen (stad) En als je nu denkt dat alleen de Zeeuwen zunig zijn, wij uit de randstad ook hoor. Heenreis NS met Kruidvatkaartje en terug met het boekenweekgeschenk. Zijn wij zunig of niet? De reis naar Groningen verliep voorspoedig en we liepen om 11.00uur het Pieterpad op. Deze begon direkt bij het Centraal Station.
Na een klein stukje door de stad, liepen we Groningen uit en langs het Noord-Willemskanaal waar wel zeer aparte woonboten lagen en eilandjes die bewoont waren, waar je alleen met een pontje kon komen, liepen we de natuur in. Lange tijd over een dijk met rechts nog steeds het Noord-Willemskanaal en links in de verte het Paterswoldsemeer. Met veel leuke doorkijkjes. Het weer werkte niet zo mee. Het miezerde veel en soms toch wel een aardige bui.
Ze zeggen dat Nederland zo vol is, maar wij komen toch weinig mensen tegen. Af en toe wat Pieterpadlopers. Wel komen we regelmatig wegwijzers tegen met hoever het is naar Pieterburen en de Pietersberg. Wij kwamen er een tegen waar de Pieterberg nog 447 km is, dus nog een aardig eindje te gaan.
Tinus dacht onderweg nog even een broodje te kunnen pakken uit haar rugzak, deed deze in haar mond om de rugzak te sluiten, maar Balthasar kwam langs en weg broodje, tja het blijft echt een dief.
Op de grens Groningen/Drente kwamen we de eerste Hunebedden tegen. Lagen wat vervallen tussen vervallen oude drentse boerderijtjes.
Verder langs dorpjes en tussen weilanden door, kwamen we aan het eind van de dag in Zuidlaren aan. We hadden daar een BenB bij een ouder echtpaar, in een vrijstaand huis met een leuke wilde tuin om het huis.
Na ons wat te hebben opgeknapt, zijn we een restaurantje gaan opzoeken en ja hoor lekker gegeten bij Berend Botje (ging uit varen, met zijn scheepje uit Zuidlaren)

Zondag 15 maart.
Na lekker geslapen te hebben , werden we wakker met alweer regen. Toen ik Balthasar uit wilde gaan laten, vertelde de gastheer mij, dat dat wel kon in zijn eigen bos achter het huis. Het was net als de tuin leuk verwilderd maar wel met zorg bijgehouden. Over een schutting kon je ook nog een sprookjespark in kijken.
Het ontbijt was weer erg veel en veel zorg aan besteed. We konden er met ons drieën wel twee dagen van eten.
Na nog een praatje met de gastvrouw, het regende toch, vertrokken we om 11.00uur om onze tocht te vervolgen. Eerst door Zuidlaren, een mooi schoon dorp, langs een beeldje van Berend Botje, door bet bos en over het terrein van een psychiatrische inrichting, wat wel onze aandacht had (werken alle drie in de (verslavings)zorg). Verlieten we Zuidlaren. Het weer was ondertussen droog geworden maar wel erg grijs.
Het zou een dag worden van veen- en moerasgebieden. Dat hebben we geweten, de paden waren erg modderig, we zakte regelmatig tot onze enkels weg. Als wij nog aan het ploeteren waren, zat Balthasar ongeduldig verderop te wachten tot wij ook een kwamen. We leken af en toe wel varkens.
We gingen regelmatig de Drentse-Aa over, met smalle bruggetjes en liepen over planken-paden over het moeras.
Het was maar goed, hoorde we later van andere lopers, dat we een nieuw Pieterpad boekje bij ons hadden, want de route was hier veranderd en sommige hadden moeite gehad de weg te vervolgen.
Het was een leuke maar best wel zware tocht door die modder.
Onderweg kwamen we slechts een eet/drink gelegenheid tegen, maar helaas mocht Balthasar daar niet mee naar binnen, dus met die lekkere kop koffie in gedachte, gingen we verder.
Om kwart over vier liepen we Rolde binnen, en ja hoor eerst koffie, die bus van half vijf gingen we toch niet meer halen. Na ook nog wat gegeten te hebben en een praatje met de eigenaresse, waar Tinus vertelde van de modderpaden en dat ze geen troep hier achter liet, keken we onder haar stoel waar het bezaaid lag met modder, gingen we op weg naar de bus.
In de trein was het heel druk, de intercity uit Groningen zat in Assen al vol. Gelukkig waren er nog wat plekjes vrij , maar wel in de STILTE COUPE waar de helft het boekje vinders op tafel (boekenweek geschenk) zat te lezen en de andere helft zat te slapen. Maar ja het was ook gratis reizen met dat boekje.
Om 20.00uur reden we Den Haag binnen en hadden weer een leuk sportief weekend achter de rug.
Het volgen traject lopen we begin mei en we lopen dan van Rolde naar Sleen, met een overnachting in Schoonloo.
 
 
 
Advertisement
Advertisement
Advertisement