Etappe 1, Zaterdag, 16-02-09, Pieterburen-Wierumerschouw.
Ja hoor, na jaren geroepen te hebben " we willen het Pieterpad lopen" en soms per ongeluk, tijdens een NS-wandeltocht een stukje afgelegd te hebben, ben ik nu samen met twee vriendinnen en de hond echt begonnen met Het Pieterpad.
Nadat we een uur vertraging opliepen met de trein, de treinen konden in Utrecht niet los gekoppeld worden, was onze aansluiting naar Roodenschool reeds vertrokken. Met behulp van de beltaxi in Winsum. (Achttax busje) gingen wij verder op pad.
We kwamen om ongeveer twaalf uur in Pieterburen aan. En klein dorpje in de kop van Groningen en als je uit de Randstad komt, heel erg rustig. Na een praatje gemaakt te hebben met een plaatselijke inwoner, hij vertelde ons dat er zeehonden uit het plaatselijke opvangcentrum waren ontsnapt, starten wij onze tocht en gingen we op weg.
Het weer was heerlijk, wel koud, maar met het windje in de rug en een mooie blauwe lucht. Wat wil je nog meer. De eerste etappe ging over veel asfalt weggetjes, tussen de weilanden door en dwars door leuke oude dorpjes. Het was voor ons echt even onthaasten en je een beetje wanen in de oude tijd. Tineke sloot zich nog even aan bij een excursies met uitleg in een kerk. Uiteindelijk werd zij door Tinus maar opgehaald. Anders zouden we echt niet voor het donker op onze overnachtingplaats binnen zijn.
In Winsum aten we erwtensoep in een cafeetje met stug overkomende Groninger, echter Balthasar (onze hond) kreeg van hem spontaan een kluifje. Het vooroordeel viel dus toch wel mee.
Hierna liepen we een mooi stuk dwars door de weilanden met echte Groningse kleigrond,
dus lekker glibberen. De nieuwe wandelschoenen van Tineke zagen er gelijk jaren ouder uit.
De afstand naar Garnwerd ( we hebben veel geoefend op deze naam, maar zoals de Groningers het uitspreken zullen wij het nooit kunnen) zou nog maar 5 km zijn.
We gingen een hoek om en Tinus leest de route dat wij bij huisnummer 10 links af moesten. Dit was een zeer saaie tweebaansweg. Voor mijn gevoel met om de kilometer een boerderij. Het huisnummer 10 was dus nog heeeeeel ver weg. Na Garnwerd bereikt te hebben moesten we nog een stuk langs het Reitdiep lopen. De zon begon al onder te gaan en wij, toch wel moe aan het worden, hoopten toch wel voor het donker ons onderdak bereikt te hebben. Het pad ging nu weer door de weilanden zonder verlichting en wij hadden geen zaklantaarn bij ons. Het was net donker we een hoek omsloegen en ja hoor "we waren er".
De overnachting was niet in Garnwerd, zo als eerst in de routebeschrijving vermeld was, maar in een gehuchtje Wierumerschouw (The Horsefarm) iets verder. Een erg leuke overnachtingplaats, we sliepen boven de paarden en hadden uitzicht over de binnenbak en over het Groningse land. Het was die nacht erg koud met heel veel sterren aan de hemel. Als de paarden 's nachts hinnikten, sloeg Balthasar direct aan, tja even wennen voor hem, hè.
Het toilet was wel een stukje lopen, trap af, de donkere binnenstal door, binnenplaats over, de volgende paardenstal door (waar zo s'avonds de paarden je stonden aan te staren van wat doe jij hier nu. wij willen gewoon slapen), een keuken door en ja heerlijk in een heel warme badkamer kwam je even bij van de koude tocht naar het toilet.
