De Horsten is sinds het begin een 'must' in ons wandeljaar. We slaan het eigenlijk nooit over omdat het niet te gek ver weg is en een aparte combinatie heeft van zandgrond, bos en weidelandschap.
Door de afwisseling was ik deze keer de weg af en toe kwijt. Gelukkig is er dan Gerard nog, waarmee ik nota bene een week eerder de route nog had verkend. Bij de kippen linksaf was het devies. Maar ja wat doe je als de kippen een stuk verderop zijn gaan scharrelen?
Onderweg kwamen we ook nog een stel Oosteringen tegen die naar de uitgang zochten. En ondanks onze aanwijzingen hebben we hen daarna nog 3 keer gezien.
Na een flinke ronde over het terrein met leuke bruggetjes en doorsteekjes (zie de foto's van gastfotograaf Marion en mij) kwamen we uit bij de seringenberg, waar onze jongste: Isa, als enige de beklimming waagde. De anderen zaten imiddels aan de tradtionele oranjebitter. Het was immers 29 april, dus al bijna Koninginnedag nietwaar. En met een luidkeels: "Leve de Koningin" dronken we allen een glaasje.
De afronding hadden we met een drankje in het Theehuis.
Hier zijn de foto's van Marion (gastfotograaf ;-)
En van Fred